نگاهی به انتخابات حساس میان‌‌دوره‌ای منطقهٔ ایرانی‌نشین نورث ونکوور–کپیلانو

منوچهر پورعطایی – نورث ونکوور

روز دوشنبه ۳۱ اوت ۲۰۲۶، ساکنان حوزهٔ انتخاباتی ایرانی‌نشین نورث ونکوور–کپیلانو پای صندوق‌های رأی می‌روند تا نمایندهٔ تازه‌ای برای این حوزه در مجلس عوام کانادا انتخاب کنند. این انتخابات میان‌دوره‌ای هم‌زمان با دو انتخابات میان‌دوره‌ای دیگر در حوزه‌های بیچز–ایست یورک در انتاریو و شیکوتیمی–لو فیورد در کبک برگزار می‌شود.

دلیل برگزاری این انتخابات

کرسی این منطقه پس از استعفای جاناتان ویلکینسون، نمایندهٔ لیبرال این حوزه از سال ۲۰۱۵، خالی شده است. ویلکینسون در طول هفت سال عضویت در کابینه، وزارت‌خانه‌های شیلات و اقیانوس‌ها ‎(۲۰۱۸-۲۰۱۹)‎، محیط‌ زیست ‎(۲۰۱۹-۲۰۲۱)‎ و انرژی و منابع طبیعی ‎(۲۰۲۱-۲۰۲۶)‎ را بر عهده داشت. بااین‌حال، در بازآرایی کابینهٔ نخست‌وزیر مارک کارنی در ماه مهٔ ۲۰۲۵، در اقدامی تأمل‌برانگیز او از فهرست وزیران کنار گذاشته شد. سرانجام در ۳۰ آوریل ۲۰۲۶ اعلام شد که کارنی قصد دارد ویلکینسون را به‌عنوان سفیر کانادا در اتحادیهٔ اروپا منصوب کند و او را به بروکسل بفرستد؛ انتصابی که به کناره‌گیری او از کرسی نمایندگی و درنتیجه برگزاری این انتخابات میان‌دوره‌ای انجامید.

جاناتان ویلکینسون در طول بیش از یک دهه نمایندگی مجلس از این حوزه، ارتباطات گسترده‌ای با جامعهٔ ایرانی برقرار کرده بود و در مقاطع حساس به پیگیری و رفع مشکلات ایرانی‌-کانادایی‌های ساکن نورث ونکوور پرداخته بود.

گفتنی است که این سه انتخابات میان‌دوره‌ای، تنها بخشی از روند جابه‌جایی کرسی‌ها در دورهٔ کنونی مجلس عوام است. به‌گزارش سی‌بی‌سی، با اعلام استعفای لری براک، نمایندهٔ محافظه‌کار حوزهٔ برنتفورد–برنت ساوث-سیکس نِیشِنز، که قرار است در ۱۸ سپتامبر رسماً کرسی خود را ترک کند، هشتمین انتخابات میان‌دوره‌ای دولت کارنی نیز باید تا اواسط آوریل سال آینده برگزار شود.

حوزه‌ای که بیشتر در اختیار لیبرال‌ها بوده است

نورث ونکوور–کپیلانو حوزه‌ای شهری در نورث شور است که تمامی شهر نورث ونکوور، بخشی از منطقهٔ نورث ونکوور و بخش شرقی وست ونکوور (شامل مرکز خرید پارک رویال و امبل‌ساید) را دربرمی‌گیرد؛ منطقه‌ای که بیشترین تراکم جمعیتی ایرانیان غرب کانادا را در خود جای داده است.

این کرسی در چهار انتخابات فدرال اخیر پیوسته در اختیار حزب لیبرال بوده است. در انتخابات عمومی سال ۲۰۲۵، ویلکینسون با کسب ۵۹٫۸۳ درصد آرا (۳۷,۹۰۹ رأی) به‌روشنی بر استیون کورن، نامزد محافظه‌کار (۳۳٫۶۸ درصد)، که اکنون بار دیگر خود را نامزد کرده است، پیروز شد؛ درحالی‌که تَمی بِنتز از حزب دموکرات نوین تنها ۴٫۲۴ درصد و اندرو رابینسون از حزب سبز ۱٫۷۰ درصد آرا را کسب کردند.

نامزدهای این دوره

حزب لیبرال برِیدن کِیلی را به‌عنوان کاندیدای خود معرفی کرده است؛ چهره‌ای که بیش از دو دهه در سیاست و سیاست‌گذاری عمومی کانادا فعالیت داشته و تا پیش از اعلام نامزدی‌اش، معاون رئیس دفتر نخست‌وزیر مارک کارنی بود. کیلی همچنین مدیر ملی کارزار انتخاب کارنی به رهبری حزب لیبرال در سال ۲۰۲۵ و سپس هم‌ مدیر کارزار سراسری این حزب در انتخابات همان سال بود. باید اشاره کرد که حزب لیبرال به‌دلیل انتخاب نامزدی که در این حوزه زندگی نمی‌کند، با انتقادهای زیادی روبه‌رو شده است. 

حزب محافظه‌کار بار دیگر به سراغ استیون کورن، وکیل ساکن نورث شور، رفته است؛ همان کسی که در انتخابات ۲۰۲۵ نیز نامزد این حزب در برابر ویلکینسون بود. حزب سبز نیز شلی لوس، مدیر پیشین کارزارهای سازمان زیست‌محیطی سیِرا کلاب بریتیش کلمبیا، را به‌عنوان نامزد خود معرفی کرده است. حزب دموکرات نوین (ان‌دی‌پی) نیز استیون توئیدِیل را به‌عنوان نامزد این حزب اعلام کرده است. 

در میان نامزدهای این دوره، نام احسان ارجمند، نامزد ایرانی‌-کانادایی حزب مردم کانادا (PPC)، نیز به چشم می‌خورد. ارجمند که در انتخابات عمومی ۲۰۲۵ نیز با کسب ۲۵۶ رأی (۰٫۴۰ درصد) نامزد همین حزب در این حوزه بود، بار دیگر با شعارهای کاهش دخالت دولت، کاهش مالیات‌ها و مهاجرت پایدار، الهام‌گرفته از رهبر حزب، ماکسیم برنیه، پا به میدان رقابت گذاشته است. او بر آزادی بیان و رشد اقتصادی از طریق بازار آزاد نیز تأکید دارد.

آخرین پیش‌بینی‌ها

با توجه به سابقهٔ طولانی لیبرال‌ها در این حوزه و همچنین حضور چهره‌ای نزدیک به نخست‌وزیر در رأس فهرست نامزدهای این حزب، بازارهای پیش‌بینی مانند پالی‌مارکت احتمال پیروزی بریدن کیلی را تا ۹۸٫۵ درصد برآورد کرده‌اند، درحالی‌که شانس پیروزی استیون کورن، نامزد محافظه‌کار، در این پیش‌بینی‌ها کمتر از یک درصد ارزیابی شده است. این ارزیابی‌ها بر پایهٔ سهم بالای آرای لیبرال در انتخابات ۲۰۲۵ (بیش از ۵۹ درصد)، حمایت شخصی مارک کارنی از کیلی در کارزار انتخاباتی اخیر و همچنین روند تاریخی این حوزهٔ «امن» لیبرال از سال ۲۰۱۵ تاکنون شکل گرفته است. وب‌سایت 338Canada هم احتمال پیروزی بریدن کیلی را ۹۹٪ تخمین زده است. بااین‌حال، نتایج نهایی تنها در شب انتخابات ۳۱ اوت مشخص خواهد شد.

واجدان شرایط چگونه می‌توانند رأی دهند؟

برای رأی‌دادن در این انتخابات میان‌دوره‌ای، واجدِشرایط‌بودن به‌این معناست که فرد شهروند کانادا باشد، تا روز انتخابات دست‌کم ۱۸ سال سن داشته باشد، هویت و نشانی خود را اثبات کند و از تاریخ ۲۶ ژوئیهٔ ۲۰۲۶ تا روز انتخابات در محدودهٔ این حوزه ساکن باشد. افراد می‌توانند از طریق وب‌سایت ادارهٔ انتخابات کانادا (Elections Canada) به‌نشانی elections.ca وضعیت ثبت‌نام خود را بررسی یا اصلاح کنند.

چهار روش برای رأی‌دادن در این انتخابات وجود دارد:

نخست، رأی‌دادن در روز انتخابات، دوشنبه ۳۱ اوت، از ساعت ۷ صبح تا ۷ عصر به‌وقت محلی، در محل رأی‌گیری تعیین‌شده که در کارت اطلاعات رأی‌دهنده (ارسالی از سوی ادارهٔ انتخابات) مشخص شده است.

دوم، رأی‌گیری زودهنگام (advance polling) در چهار روز جمعه ۲۱ تا دوشنبه ۲۴ اوت، از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب.

سوم، مراجعهٔ حضوری به دفتر محلی ادارهٔ انتخابات کانادا (واقع در نشانی ۱۰۷۵ روزولت کرسنت، نورث ونکوور) تا ساعت ۶ عصر روز سه‌شنبه ۲۵ اوت، برای رأی‌دادن به‌روش رأی ویژه (special ballot).

چهارم، رأی‌دادن از طریق پست، با درخواستِ کیت رأی ویژه به‌صورت آنلاین از همان وب‌سایت ادارهٔ انتخابات؛ مهلت درخواست آنلاین نیز تا ساعت ۶ عصر سه‌شنبه ۲۵ اوت است.

برای اثبات هویت و نشانی در پای صندوق رأی، رأی‌دهندگان می‌توانند یکی از مدارک شناسایی عکس‌دار دولتی، مانند گواهینامهٔ رانندگی، یا ترکیبی از دو مدرک معتبر دیگر، مانند کارت بیمهٔ درمانی همراه با صورت‌حساب بانکی، را ارائه دهند. کسانی که مدرک شناسایی کافی ندارند نیز می‌توانند با معرفی فردی که هویتش تأیید شده و در همان حوزهٔ رأی‌گیری ثبت‌نام کرده، هویت خود را گواهی کنند.

علاقه‌مندان به شرکت در این انتخابات می‌توانند برای اطلاعات کامل‌تر دربارهٔ محل رأی‌گیری، نامزدهای نهایی، که فهرست کامل آن‌ها از چهارشنبه ۱۲ اوت در دسترس خواهد بود، و جزئیات بیشتر، به وب‌سایت رسمی ادارهٔ انتخابات کانادا به‌نشانی www.elections.ca مراجعه کنند.

نظرات

  • بهداد

    با احترام، این مقاله را نمی‌توان یک گزارش بی‌طرفانه و منصفانه از انتخابات دانست. نحوه معرفی نامزدها، میزان فضایی که به سوابق و نقاط قوت نامزد لیبرال اختصاص داده شده و به‌خصوص تأکید چندباره بر «امن بودن» این حوزه برای لیبرال‌ها و احتمال ۹۸ تا ۹۹ درصدی پیروزی آنها، به‌وضوح یک روایت جهت‌دار ایجاد می‌کند.

    از رسانه‌ای که مخاطب اصلی آن جامعه ایرانی-کانادایی است، انتظار می‌رود عملکرد احزاب در قبال این جامعه نیز با همان دقت مورد بررسی قرار گیرد. بسیاری از ما در سال‌های گذشته، و به‌ویژه در مقاطع حساس و اعتراضات اخیر ایرانیان، حضور، حمایت و موضع‌گیری مؤثری را که از دولت و نماینده منطقه انتظار داشتیم ندیده‌ایم. بنابراین ارائه تصویری یک‌طرفه از سابقه حمایت لیبرال‌ها از جامعه ایرانی، بدون پرداختن به این انتقادات و نارضایتی‌ها، منصفانه نیست و میتواند مقرضانه باشد.

    در مقابل، معرفی استیون کورن در این مقاله عملاً به چند خط محدود شده؛ در حالی که او ساکن همین منطقه است، با جامعه North Shore ارتباط دارد و شایسته است سوابق، دیدگاه‌ها و دلایل حمایت بخشی از جامعه از او نیز به همان اندازه به خوانندگان معرفی شود.

    من شخصاً از Stephen Curran حمایت می‌کنم، نه صرفاً به‌خاطر وابستگی حزبی، بلکه به این دلیل که معتقدم نماینده ما باید واقعاً بخشی از این جامعه باشد، صدای مردم منطقه را بشنود و در زمان‌هایی که حضور و موضع‌گیری اهمیت دارد، کنار جامعه بایستد.

    رسانه باید اطلاعات متوازن ارائه کند و اجازه دهد مردم خودشان تصمیم بگیرند؛ نه اینکه یک هفته مانده به انتخابات، نتیجه را از پیش تعیین‌شده جلوه دهد.

    • منوچهر

      با سپاس از نظر شما،
      در این مطلب صرفاً اطلاعات اجمالی و کلی درباره‌ی انتخابات آورده شده و برای تهیه‌ی آن به منابع موجود به‌صورت عمومی استناد شده است.
      برخلاف مضمون نظر شما، تنها بخشی که در این مطلب به انتقاد از یک حزب اشاره شده، به انتقاد از حزب لیبرال بوده و آن هم به‌دلیل معرفی نامزدی که در این حوزه‌ی انتخابی زندگی نمی‌کند.
      در مورد «امن‌بودن» این حوزه‌ی انتخابی هم باز اطلاعات بر اساس آمار موجود بوده است. به صراحت اشاره شده که از سال ۲۰۱۵ این حوزه در اختیار لیبرال‌ها بوده یعنی پیش از آن چنین نبوده است. ضمن اینکه «امن‌بودن» یک حوزه در اغلب اوقات امری دائمی نیست ولی آنچه که نظرسنجی‌ها از معتبرترین سازمان‌های فعال در این زمینه نشان می‌دهند حاکی از آن است که این حوزه دست‌کم در حال حاضر برای حزب لیبرال «امن» محسوب می‌شود. احتمال ۹۸ تا ۹۹ درصد پیروزی نامزد حزب لیبرال هم نظر شخصی نگارنده نبوده و اگر روی هر کدام از هایپرلینک‌های متن کلیک کنید شما را به صفحه مورد نظر می‌برد. یکی از معتبرترین آن‌ها وب‌سایت https://338canada.com است که شخصاً نزدیک به یک دهه است آن را دنبال می‌کنم و تقریباً در اغلب اوقات تخمین‌هایش با احتساب حاشیه‌های خطایی که اعلام می‌کند درست از آب درآمده و آن موارد معدودی هم که درست نبوده اغلب در حوزه‌هایی بوده که نامزدها براساس تخمین‌های خود همین وب‌سایت که از برآیند نتایج نظرسنجی‌های مؤسسات نظرسنجی، روندهای جمعیتی و تاریخی آن حوزه و موارد دیگر نشئت می‌گیرد، رقابت بسیار نزدیکی با هم داشته‌اند یا تغییری بسیار عمده‌ و یک‌باره در آن حوزه اتفاق افتاده مانند شرکت‌کردن جودی ویلسون ریبولد به‌عنوان نامزد مستقل در انتخابات سال ۲۰۱۹ در حوزه‌ی ونکوور گرنویل پس از استعفایش از حزب لیبرال و انتقاد شدیدش از جاستین ترودو.
      و البته با وجود همه‌ی این‌ها در متن به صراحت اشاره شده «بااین‌حال، نتایج نهایی تنها در شب انتخابات ۳۱ اوت مشخص خواهد شد.»
      با این حال اگر شما نظرسنجی یا تخمین معتبری سراغ دارید که چیزی جز این را پیش‌بینی کرده است، خوشحال می‌شوم با من در میان بگذارید.
      درباره‌ي آن بخش از انتقادتان که نوشتید «ارائه تصویری یک‌طرفه از سابقه حمایت لیبرال‌ها از جامعه ایرانی» در متن هیچ اشاره‌ای به «حمایت لیبرال‌ها» از «جامعه‌ی ایرانی» نشده، بلکه نوشته شده «جاناتان ویلکینسون در طول بیش از یک دهه نمایندگی مجلس از این حوزه، ارتباطات گسترده‌ای با جامعهٔ ایرانی برقرار کرده بود و در مقاطع حساس به پیگیری و رفع مشکلات ایرانی‌-کانادایی‌های ساکن نورث ونکوور پرداخته بود.» این اشاره به پیگیری‌های مصرانه‌ی او در برگزاری جلساتی با ایرانیان ساکن نورث شور دارد برای شنیدن مشکلات پیش روی آن‌ها در زمینه‌هایی چون خدمات کنسولی در نبود سفارتخانه در ایران، مشکلات مهاجرتی و پیشنهاد راهکارهایی برای رفع آن‌ها به وزارت مهاجرت کانادا. این اشاره به شخص «جاناتان ویلکینسون» به‌طور خاص دارد نه «حزب لیبرال» به‌طور عام، کما اینکه دولت لیبرال درباره‌ی بسیاری از پیشنهادات او اقدام مؤثری انجام نداد که اگر می‌داد می‌توانست مشکلات بسیاری را از سر راه مهاجران ایرانی و خانواده‌هایشان بردارد.
      در طول همین سال‌ها نمایندگانی از هر دو حزب اصلی کانادا در مناطق ایرانی‌نشین مترو ونکوور نماینده بوده‌اند ولی کمتر کسی تا این حد پیگیر مشکلات قانونی ایرانیان بوده است و اغلبشان بیشتر به اقداماتی نمادین چون حضور در تجمعات یا مراسم نوروز و تیرگان و … بسنده کرده‌اند.
      اینکه جاناتان ویلکینسون چنین رویکردی نسبت به ساکنان ایرانی‌کانادایی حوزه‌ی انتخابی‌اش داشته دلیل بر این نیست که حزب لیبرال و هر نماینده‌ای از این حزب، ازجمله نامزد فعلی آن‌ها در این حوزه، هم چنین رویکردی دارند و خواهند داشت و جایی هم در متن به این موضوع اشاره نشده است.
      با این توضیحات مطمئنم اگر یک بار دیگر با صبرو حوصله متن را بخوانید عرایض بنده را تأیید خواهید کرد.
      با سپاس دوباره

ارسال دیدگاه